Ruim vier weken geleden veranderde alles. Onze lieve moeder is overleden. En hoewel je weet dat het leven ooit ophoudt, komt de klap pas echt als het zover is. Ineens staat jouw wereld op zijn kop, terwijl de rest van de maatschappij gewoon lijkt door te raazen.
De afgelopen weken waren een rollercoaster van regelen, afscheid nemen en heel veel emoties. Op de begrafenis heb ik voor haar gesproken. Hoe spannend en zwaar dat ook was, achteraf heeft het me geholpen. Het was mijn manier om haar het eerbetoon te geven dat ze verdiende, om hardop te zeggen hoeveel ze voor ons betekent.
Onze moeder is nu begraven. Haar lichaam rust daar, maar ik weet dat haar ziel op een mooie, fijne plek is. Soms komt ze even voorbij in mijn dromen, en dat voelt alsof ze nog heel dichtbij is.
De kant van rouw waar niemand over praat: overprikkeling
Wat mijn zus en ik de afgelopen tijd heel sterk hebben gemerkt — en wat me echt heeft verrast — is hoe lichamelijk en mentaal uitputtend rouw is. Je hoort vaak over verdriet en tranen, maar minder over de enorme overprikkeling die erbij komt kijken.
Je incasseringsvermogen is weg. Mijn lontje is een stuk korter, prikkels van buitenaf komen tien keer zo hard binnen en ik merk aan alles dat ik mensenmassa's en drukte gewoon niet trek. Ik wil het liefst zo min mogelijk mensen om me heen. Geen ruis, geen verplichtingen, geen goedbedoelde drukte.
Ik wil gewoon stilte.
Rouw vraagt om vertraging. Je brein is op de achtergrond continu bezig met het verwerken van een gigantisch verlies. Als je merkt dat je snel geïrriteerd bent, moe bent van geluiden of alleen maar op de bank wilt staren: weet dat dit erbij hoort. Je zenuwstelsel schreeuwt om rust en ruimte.
Wees lief voor jezelf
Rouw heeft geen tijdspad en geen vaste regels. Als jij vandaag alleen maar de behoefte hebt om de deur achter je dicht te trekken en niemand te spreken: doe dat dan. Geef jezelf de ruimte om overprikkeld te zijn en zoek de stilte op waar je kunt.
Voor iedereen die momenteel ook een dierbare moet missen: heel veel sterkte, kracht en vooral rust gewenst. Neem je tijd. ❤️
Liefs, Sabrina & Patricia
